تبلیغات
حدیث - جان های تشنه و جام هایی آلوده!
 

عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ مَنْ أَصْغَى إِلَى نَاطِقٍ فَقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ كَانَ النَّاطِقُ یُؤَدِّی عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَدْ عَبَدَ اللَّهَ وَ إِنْ كَانَ النَّاطِقُ یُؤَدِّی عَنِ الشَّیْطَانِ فَقَدْ عَبَدَ الشَّیْطَانَ (الكافی/ج6/ص434/ح24)
علی بن یقطین از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند که فرمود:
كسى كه به سخن گوینده‏ اى گوش فرا دارد، [با این عمل، گویی] او را بندگى كرده است؛ پس اگر گوینده از جانب خدا سخن گوید، شنونده خدا را بندگى كرده، و اگر از جانب شیطان سخن گوید، شیطان را بندگى نموده است!

این حدیث زیبا، بیانگر تاثیر شدید و عمیق کلام و سخن، در روح و روان آدمی است. روح مانند بدن، به غذا نیاز دارد؛ همان طور که بدن بعد از چند ساعت احساس تشنگی و گرسنگی نموده و به آب و دانه نیاز پیدا می کند، روح و روان آدمی هم _نه هر چند ساعت یک بار، که آن به آن و لحظه به لحظه_ نیازمند غذای روحانی و معنوی است، و اگر نتواند از جایی درست و مسیری سالم، خوراکش را تهیه نماید، به وقت شدت نیاز، چونان افسار گسیخته ای گریزان، لجام اختیار از کف صاحبش ربوده، به هر رطب و یابسی چنگ می یازد تا عطش روحی اش را التیامی موقت بخشد!

اگر برای روح و جانمان، غذای سالمی فراهم نیاوریم و از جام طهور حکمت و عبرت و اندرز و تفریحات حلال و سالم سیرابش نسازیم، یقین بدانیم نفس سرکش، این جام خالی را با شرابی آلوده به غفلت و گناه، پر خواهد کرد و به خورد جان تشنه داده و مسمومش خواهد نمود!

ویژگی بارز جان مسموم هم اینست که: نه درست می بیند، نه درست می شنود، و نه درست در می یابد! و وای به حال چنین جان آلوده ای! وای!

...لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها... أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ (اعراف/179)

دلهایى دارند كه با آن درک نمی کنند، و چشمانى كه با آن نمى ‏بینند، و گوش هایى كه با آن نمى‏ شنوند... اینان همان غافلانند

 ************

امروزه رسانه های تصویری در حکم غذاهای آماده و راحت الحلقومی هستند که با زرق و برق چشم نوازشان، مسؤولیت تأمین خوراک روحی نسل نوپا را عهده دار گشته است! کیف و کشوی خیلی از جوانان و نوجوانان عزیز ما، پُر شده از هزاران ساندوچ آلوده و مسموم که از همه جهت (اعتقادی دینی فرهنگی سیاسی اجتماعی و ...) به صورت ناخودآگاه و پنهان، به او، باوری مسموم و آلوده تزریق می کند! آن هم نه فقط در قالب یک یا دو سی دی ساده و قدیمی! بلکه در قلب حافظه هایی چند ده گیگا بایتی که حاوی صدها فیلم و سریال و موسیقی و داستان و ... است؛ آن هم با تنوعی بی شمار و باور نکردنی!

حالا این جوان و نوجوان بیچاره را بنگرید که از سر شب تا صبح علی الطلوع، آن هم بدون کمترین وقفه، سیزن های هیجان انگیز و نفس گیر سریال های صد قسمتی را تا جایی که توان دارد، نگاه می کند و دل و دیده و گوش و تمام وجودش را در خدمت تاثیرپذیری از پیام فیلم رها می نماید! در این میان، تنها پدیده ای جبری به نام «خواب» است که می تواند ترمز این هیجان بی اختیار را کشیده، و او را به صورت جبری و غیر اختیاری، به خوابی چند ساعته _برای تجدید قوا (!) _ فرو برد، و دیدگان خسته اش را خاموش نماید!
 
گمان می کنید بعد از مشاهده یک سریال صد قسمتی، با آن همه فراز و نشیب های طولانی داستان پردازی _که گاه، برای خط به خط دیالوگ هایش، برنامه ریزی های دقیق و حساب شده ای صورت گرفته_ بر سر روح و روان این جوان و نوجوان _که دوران خامی رشد روحی و شخصیتی اش را می گذراند_ چه می آید؟!

مطابق روایتی که نقل نمودم، اگر آن فیلم و سریال، سخنی آسمانی داشته باشد _که البته چنین سریال هایی اگر نگوییم به ندرت، اما دست کم به تعداد بسیار بسیار اندک ساخته می شود_ ، جان پاک و صاف این جوان و نوجوان را از مائده ای آسمانی سیراب می کند، و اگر پیامی شیطانی  داشته باشد، آن روح صاف و پاک را غبارآلود نموده و در برهوت غفلت و بی خبری سرگردان می سازد!

...كَالَّذِی اسْتَهْوَتْهُ الشَّیاطینُ فِی الْأَرْضِ حَیْران‏... (انعام/71)
...همانند كسى كه بر اثر وسوسه‏ هاى شیطان، در روى زمین راه را گم كرده، و سرگردان مانده است...

قضاوت با شما !؟




طبقه بندی: احادیث اخلاقی، 
برچسب ها: فیلم، سریال، حافظه، گیگا بایت، غفلت، شیطان، خدا،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 11 آذر 1391 | توسط : حسین جوادی نیا